(H)onde(n)weer

Nederland is een echt kattenland, dat wisten jullie vast wel. De resultaten van dat wereldschokkende onderzoek zijn een paar weken terug bekend gemaakt. Via alle social media kanalen heeft u een wereldkaart met honden- en kattenlanden kunnen zien. Voor degene die het hebben gemist, heb ik de kaart hier nog even weergegeven.

Groene landen zijn kattenlanden

Nee, ik heb zelf geen kat. Maar hier in de buurt lopen er genoeg rond, dus er zal wel een kern van waarheid in zitten. Toch zie ik hier dagelijks meer honden dan katten. En nee, ik heb zelf ook geen hond. Ik woon namelijk zo ongeveer aan het begin van de grootste 'hondensnelweg' van de stad. Ik noem het Dogshit Avenue, alhoewel het slechts om een wandelpad gaat.

Op dat wandelpad zie je mij niet. Niet alleen heb ik het niet zo op honden staan, ook hoef ik niet zo nodig tussen de hondendrollen door te lopen. Want ondanks dat er veel mensen met een schepje en/of plastic zakje lopen, ruimt een groot deel van de hondenbezitters de uitwerpselen helaas niet op.

Wanneer het mooi zonnig weer is, dan is het natuurlijk geen straf om je hondje uit te laten. Maar als het 'hondenweer' is, dan weet ik niet of de baasjes het leuk vinden om een blokje te wandelen. Het lijkt mij in ieder geval geen pretje. Overigens heeft het slechte weer in werkelijkheid niets met honden te maken, wist u dat? In oud-Nederlands werd gesproken over 'ondeweer' wanneer het slecht weer was. De 'h' is er later aan toegevoegd, waardoor het 'hondeweer' en weer later 'hondenweer' werd! Kijk dat soort taalontwikkeling vind ik dan weer leuk....

In ieder geval is het vandaag zo nu en dan (h)onde(n)weer.....

Vergeet niet te bukken

Een filmliefhebber kun je mij niet noemen. Anderhalf uur of langer kijken naar een thriller of romantische film? Dat duurt mij allemaal veel te lang. Daar heb ik absoluut het geduld niet voor. Een documentaire of een verfilming van een indrukwekkende gebeurtenis, daar kan ik nog wel eens voor gaan zitten. Maar de enige films waar ik echt graag naar kijk zijn comedy's! De humor kan mij niet absurd genoeg zijn. De hilarische films "Airplane" uit de jaren '80 van de vorige eeuw kan ik zelfs nu nog wel tien keer achter elkaar zien.

Van de afgelopen jaren waren The Hangover 1, 2 en 3 mijn favoriete films. Uit The Hangover III komt bovenstaande scene waarin Alan een giraffe heeft gekocht. De giraffe haalt de eindbestemming niet door een (te) laag viaduct. Je ziet de clue al van van ver aankomen, maar ik kan er smakelijk om lachen.

Als zo iets in werkelijkheid gebeurt, dan kan ik er uiteraard minder om lachen. In Zuid Afrika was het afgelopen week het geval. Twee giraffen, of "kameelperde" in het Zuid-Afrikaans, werden in een aanhangwagen vervoerd. Op de snelweg N1 in Pretoria was een viaduct te laag voor de arme dieren. Bukken deden de giraffen niet en dus kwam het vervoer over de weg voortijdig tot een eind. Klik hier voor het Zuid-Afrikaanse nieuwsbericht.

Een mug of een vlieg?

"Nederland wordt momenteel geteisterd door een muggenplaag", schreef de Telegraaf gisteren in de webeditie van de klant. Een Fries zal bij het lezen van deze tekst anders reageren dan een andere inwoner van Nederland. Verschil tussen een mug en een vlieg is er niet in de Friese taal (en de Stads-talen in Friesland).

Het woord 'vlieg' wordt in de Friese taal eigenlijk niet gebruikt. Wij gebruiken hier het woord 'mug' daar waar in de Nederlandse taal 'vlieg' wordt bedoeld. Een (steek)mug is in de Friese taal een 'neef'. 'Neven' zoemen 's nachts om je hoofd als je ligt te slapen. En als je een lekkere lichaamsgeur hebt dan steken ze je ook nog.

Nou ja, eigenlijk bijten ze. Dus eigenlijk zouden ze 'bijtmuggen' moeten heten. Het zijn overigens alleen de vrouwtjes die bijten. Dus des te vreemder is het dat Friezen deze beestjes 'neven' noemen. 'Nichten' had dan meer voor de hand gelegen...toch?

De vrouwtjesmuggen hebben jouw bloed nodig voor de ontwikkeling van de eitjes. Van mij mogen ze! Maar blijkbaar ruik is niet lekker of is mijn bloed niet van goede kwaliteit. Daar waar ik vroeger geen oog dicht deed als er zo'n beestje door de slaapkamer vloog. Tegenwoordig kan ik de verdwaalde mug die toch even wat bloed komt halen gewoon negeren en slaap ik rustig verder.

Waar de oorsprong ligt in de afwijkende benaming in de Friese taal is mij niet bekend. Het levert in ieder geval vaak kostelijke spraakverwarring op wanneer Nederlandstaligen met Friestaligen over die vervelende beestjes spreken. Is het nu een mug of een vlieg....??...

Mara is terug

"Ladies and Gentlemen, we got him.... eh...we got her!". Afgelopen zondag schreef ik nog dat er een poes werd vermist, zo'n viervoeter met staart...u weet wel. Tros Vermist was nog niet begonnen aan een uitgebreide speurtocht en ook KRO Spoorloos was nog niet ingeschakeld. Nog voordat de baasjes terug in Nederland zijn (die kunnen elk ogenblik thuis komen), is de oude dame terug op de plek waar ze voor het laatst is gezien. Home, sweet home!

Een wijkbewoner moet het magere beestje over straat hebben zien wankelen en moet toen hebben gedacht "die verwaarloosde kat breng ik naar het asiel". Mager is ze inderdaad en een sprintje afleggen heeft ze al jaren niet meer gedaan, maar het oude besje is niet door mij verwaarloosd.... nee, echt niet!

In het asiel hadden ze haar al de naam Mara gegeven, maar naar die naam luistert ze echt niet. Ze luistert overigens ook niet naar haar werkelijke naam, want het arme diertje is zo goed als doof. Vrijdagmiddag was ze binnengebracht bij het asiel en als ze niet voor 8 augustus was opgehaald had ze zo maar een nieuw baasje gekregen. Tenminste dat lazen we op de website van dierenasiel "De Nomadenhof". Zo ver is het niet gekomen. Vanochtend heb ik haar nog even extra gevoed en geaaid..... Liefdevol drie aaien over de bol!

Nog meer gemis

Ik zou de titel van dit bericht eigenlijk "You're Missing 2" noemen, maar ik had beloofd om niet te veel Engelse teksten in de titel te gebruiken. Dus heb ik er maar "Nog meer gemis" van gemaakt. Ook dit bericht gaat over het missen van dierbaren, maar nu van een hele andere orde van grootte. Er is namelijk een poes (zo'n huisdier, u weet wel....) verdwenen!

Zelf heb ik geen huisdieren. Tenminste als we spinnen en steekmuggen niet tot de groep huisdieren rekenen. Maar één of twee keer per jaar mag ik op een poes passen. Een oud beestje. Ik schat 16 a 17 jaar oud inmiddels. Ik heb helemaal niets met dieren, maar ik doe het met veel liefde en plezier.

Beetje eten en drinken geven, aai over de bol, soms zelfs twee aaien over de bol (als ik in een goede bui ben). Iedereen tevreden zou je zeggen.....

Maar ja, sinds een paar dagen is het diertje in geen velden of wegen te bekennen. Dus ik begin me nu af te vragen of ik misschien verkeerd voedsel heb gegeven? Had ik misschien drie aaien over de bol moeten geven? Is ze, het is een vrouwtjespoes, zo ontevreden dat ze een ander kosthuis is gaan zoeken? Een zoektocht door de buurt heeft nog niets opgeleverd, dus ik sta op het punt om "Tros Vermist" of "Spoorloos" van de KRO in te schakelen.

Ik heb niet veel tijd meer om dat ondankbare(?) beest te vinden, want de baasjes komen bijna weer thuis. Tot nu toe heb ik nog maar niet laten weten dat er iemand aan de wandel is, maar het moment komt toch steeds dichterbij. Voor de (jonge) kinderen zal het missen van hun viervoeter ongeveer net zo voelen als het gemis wat ik in mijn blogbericht "You're Missing" beschreef, ben ik bang.... Ach, wie weet kan ik vandaag of morgen bericht doen dat alles nog op z'n pootjes is terecht gekomen. Ik kan dan mooi verwijzen naar een ander liedje van Bruce Springsteen: "Kitty's back", alhoewel dat liedje min of meer een verwijzing is naar andere poesjes....