Posts tonen met het label Muziek. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Muziek. Alle posts tonen

13 september 2014

Muziek van de week: U2

Afgelopen week kwam de nieuwe CD van U2 uit. Bono en Co. hebben de CD gratis beschikbaar gemaakt via iTunes. Dus voor de liefhebbers.... snel ophalen voordat het te laat is! Ik heb 'm inmiddels twee keer in zijn geheel geluisterd. Het is relaxte muziek, maar niet echt mijn smaak.

Een grote U2 fan ben ik ook nooit geweest trouwens. In een grijs verleden ben ik wel eens bij een concert van U2 geweest in Rotterdam (De Kuip) en dat was zeer zeker de moeite waard. Het moet begin jaren '90 zijn geweest, waarschijnlijk met de Achtung Baby tour, al weet ik dat niet zeker. Wat mij betreft was U2 toen al over hun hoogtepunt heen hahaha. De Rattle en Hum CD was en is wat mij betreft het hoogtepunt van de carrière van deze Ierse band.

Vandaag kies ik voor een nummer van de CD All That You Can't Leave Behind uit 2000, omdat het vandaag weer zo'n heerlijke nazomerdag is.....

5 september 2014

Muziek van de week: The Kinks

Jullie dachten misschien dat ik voor de rubriek 'Muziek van de week' wel voor Level 42 zou kiezen, gezien mijn korte bericht van vorige week woensdag. Maar niets is minder waar, met Level 42 had en heb ik niet zo veel. Deze week kies ik voor The Kinks, omdat deze populaire sixties band heeft aangekondigd om (waarschijnlijk) weer bij elkaar te komen. Gitarist Dave Davies moet nog even worden overtuigd door broer Ray, maar "ook zonder Dave gaat het project door", aldus Ray.

Vroeger draaide ik de nummers "Lola" en "You really got me" grijs, vandaag kies ik voor de laatste....

22 augustus 2014

Muziek van de week: Kovacs

Afgelopen weekeinde was in Biddinghuizen het festival "A campingflight tot Lowlands paradise" (kortweg Lowlands) weer vol culturele hoogtepunten. Hoewel ik zelf niet naar de Flevopolder ben geweest, heb ik dankzij NPO 101.tv wel kunnen genieten van veel optredens. Bij ieder festival word je weer verrast door onbekend talent. Deze keer werd ik volledig gegrepen door Kovacs, een Nederlandse band rond "The voice of Eindhoven" Sharon Kovacs.


18 augustus 2014

Always be polite

In de week dat de Verenigde Staten het voortouw namen om in Irak de Yezidi's te ontzetten na de omsingeling door strijders van de Islamitische Staat, zagen we in een voorstad van Saint Louis een ander gezicht van Amerika. Daar waar men in Irak een minderheid beschermd, daar lijkt men in eigen land harder op te treden tegen bepaalde bevolkingsgroepen.

In Ferguson, Missouri (een voorstad van St. Louis) zien we de afgelopen dagen ernstige rellen. Rellen die zijn ontstaan na het doodschieten van een 18-jarige zwarte jongeman door een 28-jarige blanke politieman. Ooggetuigen meldden dat het neerschieten volstrekt onnodig en bovendien beestachtig was. Dit heeft alles te maken met racisme roept een groot deel van de overwegend zwarte bevolking van Ferguson. Maar zonder een onderzoek af te wachten koos de lokale politiechef meteen na het incident kant van de politieagent in kwestie. Ooggetuigen werden niet verhoord, nieuwsreporters die verslag deden werden opgepakt en de naam van de inmiddels geschorste agent werd niet vrijgegeven.

In de VS vinden meer naar racisme neigende incidenten met politieagenten plaats. Het in Nederland bekendste incident vond in Los Angeles plaats, waar een Amerikaan met Afrikaanse roots (Rodney King) in 1992 door blanke agenten in elkaar werd geslagen. Ook daar braken rellen uit. Destijds mede vanwege de vrijspraak van de agenten ondanks dat er videobeelden van het incident waren.

Over een ander incident schreef Bruce Springsteen het nummer "American Skin (41 shots)". In New York City werd in 1999 een 22-jarige West-Afrikaanse immigrant door vier blanke agenten aangezien voor een serieverkrachter. Toen de vermoedelijke dader zijn portemonnee wilde pakken, openden de agenten het vuur. De agenten dachten dat een pistool werd getrokken, maar het slachtoffer was ongewapend. 41 kogels werden afgevuurd, 19 daarvan troffen het slachtoffer. In de rechtszaak die volgde, werden de agenten vrijgesproken.

Ondanks dat Springsteen het nummer American Skin (41 shots) pas in 2014 officieel op CD uitbracht, werd dit confronterende liedje al op 4 juni 2000 live gespeeld. Daar in Atlanta werd het nummer door aanwezige toeschouwers opgenomen, waardoor korte tijd later de hele VS in rep en roer was. Springsteen die juist in zijn hele leven de hardwerkende brandweerlieden, militairen EN politieagenten had gesteund, werd nu in eens door een deel van de New Yorkse politieagenten als verrader gezien.

De grote baas van de politievakbond riep, zonder het liedje te hebben gehoord, de leden van de bond zelfs op om de geplande tien concerten in de Madison Square Garden te boycotten. Zowel als toeschouwer en muziekliefhebber als als diender. Andere agenten vonden juist dat 'The Boss' er goed aan deed om dergelijke kwesties aan de kaak te stellen. Net zoals hij over andere alledaagse zaken schreef. Springsteen zelf liet zich er niet over uit en bleef het nummer tijdens concerten spelen.

De volledige tekst van het nummer "American Skin (41 shots)" vind je HIER, maar het voor mij meest pakkende stuk uit de tekst is:
41 shots, Lena gets her son ready for school
She says, "On these streets, Charles
You've got to understand the rules
If an officer stops you, promise me you'll always be polite
And that you'll never ever run away
Promise Mama you'll keep your hands in sight"
Uiteraard moet iedereen beleefd zijn tegenover politieagenten, waar ook ter wereld. Maar het lijkt wel of de zwarte Amerikanen extra beleefd moeten zijn, om hun leven niet in gevaar te brengen.....

15 augustus 2014

Muziek van de week: Royal Blood

Het debuutalbum Royal Blood, van de gelijknamige band, is nog niet eens uit (deze komt uit op 25 augustus aanstaande). Maar komende zondag staan ze al op Lowlands in Biddinghuizen. De verwachtingen zijn hooggespannen. De eerste single "Out of the Black" werd al op 22 november 2013 gepresenteerd, op 10 februari 2014 gevolgd door "Little Monster". Beide singles lagen al prettig in het gehoor, deze nieuwste vind ik nog mooier....

7 augustus 2014

Muziek van de week: Volbeat

Vandaag geen uitgebreid bericht van mijn zijde, maar een misschien wel terugkerende rubriek "Muziek van de week". Deze keer de Deense band Volbeat, die zeker nog op mijn verlanglijstje staat. Dit jaar staan ze op Lowlands. En alhoewel ik al vele jaren niet meer op Lowlands ben geweest, begon het deze week toch wel even te kriebelen toen ik hoorde dat iemand nog een kaartje over heeft....

Ik weet dat ik het gewoon niet moet doen, want drie dagen Lowlands trek ik echt niet meer (de reden/oorzaak doe ik hier nu niet uit de doeken, dat komt misschien nog wel eens). Maar toch, zaterdag 16 augustus staan ze om 20.00 uur in de Alpha tent....


31 juli 2014

Promotie Súdwest-Fryslân

De eerste vrijdag van Augustus start traditioneel de Sneekweek met de vlootschouw gevolgd door een spetterend vuurwerk. Vandaag is het donderdag 31 juli, dus morgen is het zo ver! Sneek stroomde deze week vol toeristen. Met boten, tenten en caravans worden alle plekjes in en rond Sneek gevuld. Gezellig!

Een perfecte tijd om dit prachtige filmpje over Súdwest-Fryslân te presenteren, moeten de makers hebben gedacht....

25 juli 2014

You're Missing

Weer een Engelse titel voor een Nederlandstalig bericht. Ik zal er geen gewoonte van maken, maar in dit geval kan het niet anders. De titel verwijst naar een liedje van Bruce Springsteen uit 2002, geschreven naar aanleiding van de verschrikkelijke gebeurtenissen op 11 september 2001 in New York City.

Shirts in the closet, shoes in the hall
Mama's in the kitchen, baby and all
Everything is everything
Everything is everything
But you're missing

 
Coffee cups on the counter, jackets on the chair
Papers on the door step, but you're not there
Everything is everything
Everything is everything
But you're missing

 
Pictures on the nightstand, TV's on the den
Your house is waiting, your house is waiting
For you to walk in, for you to walk in
But you're missing, you're missing
You're missing, when I shut out the lights
You're missing, when I close my eyes
You're missing, when I see the sun rise
You're missing

 
Children are asking if it's alright
Will you be in our arms tonight?

 
Morning is morning, the evening falls I got
Too much room in my bed, too many phone calls
How's everything, everything?
Everything, everything
You're missing, you're missing

 
God's drifting in heaven, devil's in the mailbox
I got dust on my shoes, nothing but teardrops


De gebeurtenis met het passagiersvliegtuig boven Oekraïens grondgebied is in vele opzichten vergelijkbaar het 9/11. Dat een vliegtuig vol onschuldige burgers gewoon uit de lucht wordt geknald. Dat ze als het ware mee worden gezogen in een oorlog waar men part nog deel van uitmaakt. Dat is toch met geen pen te beschrijven. Dat gevoel, dat onrecht.... dat gemis.

Onder de omgekomen Nederlanders zitten geen mensen die ik ken. Gelukkig maar zou je kunnen denken..... en dat doe ik dan ook maar..... maar toch, de impact is groot. Bij iedereen. Ook bij mij. Veel familieleden, vrienden, kennissen, collega's en andere mensen die ik wel ken, zijn nu ook op vakantie. Enkelen daarvan zijn
ook in een vliegtuig gestapt. Uiteraard in een opperbeste stemming, want na een jaar hard werken en/of studeren is het tijd om de bloemetjes buiten te zetten.....

Bloemetjes..... Tsja, bloemetjes komen er voor de slachtoffers uiteindelijk wel. Maar dan op de laatste rustplaats. Als het ooit zover komt. Als we terugkijken op de ramp in New York, dan weten we dat nog altijd niet alle slachtoffers zijn gevonden of geïdentificeerd. En dus zijn er daar altijd nog nabestaanden in onzekerheid. Laten we hopen dat alle nabestaanden van deze barbaarse Oekraïense (of Russische?) daad snel te weten komen dat hun dierbare is gevonden.

"You're Missing" zal voor mij vanaf nu niet alleen herinneren aan 9/11, maar nu vooral ook aan 7/17.