Posts tonen met het label Geweld. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Geweld. Alle posts tonen

11 september 2014

Twentyfour-seven

Vandaag is het 11 september, 'Nine-eleven' op z'n Engels. Een dag die voor altijd zal blijven herinneren aan die verschrikkelijke aanslagen in Amerika. Die dag veranderden de politieke, economische en militaire verhoudingen in de wereld. Onvoorstelbaar wat voor impact zo'n gebeurtenis heeft op de mensheid. Net als zovele van u weet ik nog precies waar ik was, wat ik deed en hoe ik reageerde op de beelden die vanuit New York binnen kwamen.

Op kantoor in Koudum, Zuidwest Friesland, werden wij gebeld door de echtgenoot van een collega. Of we de televisie ook aan hadden staan, was de vraag. Dat hadden we wel, maar zoals zo vaak stond
die op teletekst (beurskoersen), stond het geluid uit en keken we geen van allen naar de beeldbuis. Dus nee, we hadden geen idee wat er aan de hand was. Het telefoontje kwam nog voordat het tweede toestel het W.T.C. binnen was gevlogen. De rest van de middag hebben we vol ongeloof naar het beeldscherm zitten staren en kwam er van werken niet veel meer terecht.

Ieder jaar doet deze dag mij om de één of andere reden altijd even terugdenken EN vooruit kijken in de tijd. Hoe staan we er zoveel jaar later voor in de wereld en waar gaat dit heen? Vandaag is het 13 jaar geleden. Er is heel veel veranderd sindsdien. Helaas zijn die veranderingen niet positief te noemen. De Verenigde Staten van Amerika hebben direct na deze aanslagen aangegeven de daders te zullen straffen. We kennen nu allemaal de verhalen van Al Qaida, Osama Bin Laden, de Taliban en moslim fundamentalisten in het algemeen. De VS en daarmee ook de bondgenoten van dit immense land waren vanaf 9/11 definitief 'in staat van oorlog' met de radicale moslims waar dan ook ter wereld. Dat zal ben ik bang ook niet meer veranderen.

Anno 2014 weten we hoe de kwesties in Irak en Afghanistan zijn afgelopen. Hoe goed de intenties van het westen misschien ook zijn geweest, het uiteindelijke resultaat van de bemoeienissen is vele malen erger dan het in het verleden is geweest. Hoe harder de westerse wereld blaft, hoe groter en fanatieker de tegenstander lijkt te worden. Het is slechts een kwestie van tijd dat er weer aanslagen zullen worden gepleegd met een zelfde impact als 9/11. Ondanks de enorme beveiligingsmaatregelen op vliegvelden, bij bezienswaardigheden, sportevenementen en dergelijke. Op een dag in de (nabije) toekomst zullen we weer vol ongeloof naar de beeldbuis staren en zal er weer een datum in ons geheugen worden gegrift. Misschien wel 24 juli, dan noemen we het 'twentyfour-seven' want 'seven-twentyfour' bekt niet zo lekker....

18 augustus 2014

Always be polite

In de week dat de Verenigde Staten het voortouw namen om in Irak de Yezidi's te ontzetten na de omsingeling door strijders van de Islamitische Staat, zagen we in een voorstad van Saint Louis een ander gezicht van Amerika. Daar waar men in Irak een minderheid beschermd, daar lijkt men in eigen land harder op te treden tegen bepaalde bevolkingsgroepen.

In Ferguson, Missouri (een voorstad van St. Louis) zien we de afgelopen dagen ernstige rellen. Rellen die zijn ontstaan na het doodschieten van een 18-jarige zwarte jongeman door een 28-jarige blanke politieman. Ooggetuigen meldden dat het neerschieten volstrekt onnodig en bovendien beestachtig was. Dit heeft alles te maken met racisme roept een groot deel van de overwegend zwarte bevolking van Ferguson. Maar zonder een onderzoek af te wachten koos de lokale politiechef meteen na het incident kant van de politieagent in kwestie. Ooggetuigen werden niet verhoord, nieuwsreporters die verslag deden werden opgepakt en de naam van de inmiddels geschorste agent werd niet vrijgegeven.

In de VS vinden meer naar racisme neigende incidenten met politieagenten plaats. Het in Nederland bekendste incident vond in Los Angeles plaats, waar een Amerikaan met Afrikaanse roots (Rodney King) in 1992 door blanke agenten in elkaar werd geslagen. Ook daar braken rellen uit. Destijds mede vanwege de vrijspraak van de agenten ondanks dat er videobeelden van het incident waren.

Over een ander incident schreef Bruce Springsteen het nummer "American Skin (41 shots)". In New York City werd in 1999 een 22-jarige West-Afrikaanse immigrant door vier blanke agenten aangezien voor een serieverkrachter. Toen de vermoedelijke dader zijn portemonnee wilde pakken, openden de agenten het vuur. De agenten dachten dat een pistool werd getrokken, maar het slachtoffer was ongewapend. 41 kogels werden afgevuurd, 19 daarvan troffen het slachtoffer. In de rechtszaak die volgde, werden de agenten vrijgesproken.

Ondanks dat Springsteen het nummer American Skin (41 shots) pas in 2014 officieel op CD uitbracht, werd dit confronterende liedje al op 4 juni 2000 live gespeeld. Daar in Atlanta werd het nummer door aanwezige toeschouwers opgenomen, waardoor korte tijd later de hele VS in rep en roer was. Springsteen die juist in zijn hele leven de hardwerkende brandweerlieden, militairen EN politieagenten had gesteund, werd nu in eens door een deel van de New Yorkse politieagenten als verrader gezien.

De grote baas van de politievakbond riep, zonder het liedje te hebben gehoord, de leden van de bond zelfs op om de geplande tien concerten in de Madison Square Garden te boycotten. Zowel als toeschouwer en muziekliefhebber als als diender. Andere agenten vonden juist dat 'The Boss' er goed aan deed om dergelijke kwesties aan de kaak te stellen. Net zoals hij over andere alledaagse zaken schreef. Springsteen zelf liet zich er niet over uit en bleef het nummer tijdens concerten spelen.

De volledige tekst van het nummer "American Skin (41 shots)" vind je HIER, maar het voor mij meest pakkende stuk uit de tekst is:
41 shots, Lena gets her son ready for school
She says, "On these streets, Charles
You've got to understand the rules
If an officer stops you, promise me you'll always be polite
And that you'll never ever run away
Promise Mama you'll keep your hands in sight"
Uiteraard moet iedereen beleefd zijn tegenover politieagenten, waar ook ter wereld. Maar het lijkt wel of de zwarte Amerikanen extra beleefd moeten zijn, om hun leven niet in gevaar te brengen.....

16 augustus 2014

Het is maar een spelletje

"Zwangere vrouw 'voor de lol' knock-out geslagen" kopt de telegraaf. Wederom is er in Amerika een argeloze voorbijganger met één klap knock-out geslagen. Weer een slachtoffer van "The Knock-out game". Hoe ziek moet je zijn om dit te doen? Het liefst zoeken ze zwakke tegenstanders uit. Niet alleen jonge vrouwen worden geslagen, ook ouderen worden vaak slachtoffer. Het is in Amerika de afgelopen jaren een rage geworden, waarbij de daders vaak niet worden gepakt. Gelukkig is de vermoedelijke dader van deze laatste aanval gepakt. Ik heb er vertrouwen in dat de Amerikaanse rechters een passende straf zullen vinden, wat anderen moet afschrikken om dit 'spelletje' te doen.

De meeste rages uit Amerika worden in Nederland razendsnel gekopieerd, maar gelukkig zijn dit soort laffe daden nog niet of nauwelijks voorgekomen in ons land. Wel worden hier in Nederland te pas en te onpas senioren het slachtoffer van brute roofovervallen. Eigenlijk is dat best te vergelijken met het 'Amerikaanse knock-out spelletje'. Alleen worden er in Nederland vaak geen passende straffen uitgesproken wanneer de overvallers worden gepakt. Ik ben bang dat we dat 'roof spelletje' hier in Nederland dus veel vaker zullen zien. Je zoekt gewoon naar zwakke slachtoffers en daarna ga je 'lekker los'. Leuk spelletje hoor....